به گزارش خبرگزاری ایمنا از کرمان، او «کیان ابوالهادی» بود؛ جوانی از رفسنجان، متولد ۳۰ شهریور ۱۳۷۸، با چشمانی جستوجوگر و دلی که آرام نمیگرفت وقتی حقیقتی ناتمام روی زمین مانده بود.
کیان، فقط یک نام در فهرست شهدا نیست، روایتی است از یک مسیر، از تردید تا یقین، از اعتراض تا آگاهی، از پرسش تا ایستادن.
کیان از همانها بود که نمیتوانست بیتفاوت بماند، در حوادث بنزین ۱۳۹۸، معترض بود، معترضِ جدی. اما اعتراضش پایان راه نشد، آغاز راه شد، او اهل فریادهای بیپشتوانه نبود، اهل فکر بود، گفتوگو میخواست، مطالعه میکرد، تحقیق میکرد. حقیقت را میجُست و همین جستوجو، آرامآرام او را به نقطهای رساند که فهمید دفاع از امنیت و آرامش مردم، فقط یک شعار نیست، یک مسئولیت است.
همین فهم از کیان یک بسیجی ساخت، نه بسیجیِ عادت که بسیجیِ انتخاب.
او اهل تحلیل بود، اهل ادب، اهل احترام. دوستانش میگویند اگر جایی کاری روی زمین میماند، کیان بیسر و صدا خودش را مسئول میدانست، نیروی جهادی بود، تبیینگر بود، رسانهای بود، بازوی فرهنگی مسجد. مسجد برای او فقط یک مکان نبود؛ خانه بود، در محرم و فاطمیه، تا جایی که وقت و توان داشت، کنار بچههای مسجد میایستاد.
دلبستگی عجیبی به حاج قاسم داشت. خودش میگفت: «با شهادت حاج قاسم متولد شدم.»هر وقت فرصتی دست میداد، راهی کرمان میشد، کنار مزارش میایستاد، سکوت میکرد و برمیگشت؛ انگار چیزی در دلش محکمتر شده باشد.
کیان همزمان که مشغول ساخت مستندی درباره شهید سید احمد موسوی بود، در گشتهای رضوی بسیج هم حضور داشت، نخستین مأموریت رسمیاش، اما آخرین مأموریت دنیاییاش شد؛ نوزدهم دی، کیان ابوالهادی در جریان ناآرامیهای اخیر به شهادت رسید؛ آرام، مظلوم و استوار.
مراسم وداعش، روایت دیگری بود، نام حضرت زهرا (س) عجیب با او گره خورده است، سربندی با «یا زهرا» بر پیشانیاش نشست، همان نام بالای قاب عکسش دیده میشد و حتی مزارش نیز با همان سربندها آذین شد، گویی مادری آسمانی، خودش آمده بود تا فرزندش را در آغوش بگیرد.
شهادت کیان، دلها را شکست، اما راه را روشنتر کرد، در دل این اندوه، صدای استقامت از زبان خانوادهاش برخاست. تقی ابوالهادی، عموی شهید در گفتوگو با خبرنگار ایمنا با نگاهی فراتر از غم، خطاب به ملت ایران گفت: «امروز در کنار عرض تسلیت، باید به ملت بزرگ ایران تبریک گفت، مردمی که در بزنگاههای حساس تاریخ، پای آرمانهای خود ایستادهاند.»
او با تأکید بر روحیه مقاومت مردم افزود: «بدخواهان این کشور بدانند که مردم ایران، یکییکی و تا آخرین قطره خون، اجازه نخواهند داد امنیت و آرامش این سرزمین خدشهدار شود.»
عموی شهید، خون کیان و دیگر شهدا را ستونهای این سرزمین دانست و گفت: «این نظام و این انقلاب، بر پایه خون شهدا بنا شده و حفظ آن وظیفه همه ماست.»
او از مسئولان نیز خواست با عوامل ناامنی برخوردی قاطع داشته باشند، چرا که مطالبه مردم و خانوادههای شهدا، چیزی جز امنیت، آرامش و حفظ ارزشها نیست.
به گزارش ایمنا، قصه کیان ابوالهادی، قصه یک انتخاب است، انتخابِ دیدن، فهمیدن و ایستادن.
شهادتش یادآوری کرد که در این سرزمین، خون شهدا نه برای مرگ که برای زندگی جاری میشود؛ برای بیداری، انسجام و تداوم راهی که از دفاع مقدس آغاز شده و امروز، همچنان ضامن امنیت و اقتدار ایران است.
نظر شما